2 Αύγουστος, 2021 17:59

Life & Culture

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ

Ένας φωτογράφος απαθανατίζει 5 χρόνια προσφυγικής κρίσης

Από την άνοιξη του 2015, ο φωτογράφος Γιάκομπ Έρμπαν (Jacob Ehrbahn) καταγράφει με τον φακό του την χειρότερη προσφυγική κρίση στην νεότερη ευρωπαϊκή ιστορία. Στόχος του είναι ότι το ζήτημα, που εξακολουθεί να είναι καταστροφικό, δεν θα φύγει από την προσοχή του κοινού.

Το 2015, περισσότερο από ένα εκατομμύριο μετανάστες και πρόσφυγες διέσχισαν την Ευρώπη. Από αυτούς, ένα ποσοστό μεγαλύτερο από 75% άφησαν τα σπίτια τους για να γλυτώσουν από τις πολεμικές συρράξεις και διώξεις στη Συρία, Το Αφγανιστάν ή το Ιράκ. Χιλιάδες από αυτούς πέθαναν στην προσπάθεια να φτάσουν τις ακτές της Ευρώπης, ενώ κάποιες χώρες έτειναν όπλα εναντίων τους ή ύψωσαν φράκτες. Σχεδόν έξι χρόνια μετά και ενώ ο αριθμός των αιτούντων άσυλο έχει μειωθεί, οι καταστροφικές συνέπειες αυτής της κρίσης βρίσκονται σε εξέλιξη.

Ο Έρμπαν, που εκείνη την εποχή εργάζονταν ως φωτογράφος για τη Δανική εφημερίδα Politiken, στάλθηκε ως ανταποκριτής για να καλύψει την ανθρωπιστική κρίση. «Τον Ιούλιο του 2015 έφτασα στην Λέσβο, επειδή εκεί είναι που καταφθάνουν όλες αυτές οι μικρές βάρκες με τους πρόσφυγες», θυμάται. «Εκεί ήμουν στην καρδιά του προβλήματος». Κατόπιν, συνέχισε την περιπέτειά του ταξιδεύοντας πρώτα στη Σερβία και μετά στην Ουγγαρία, όπου φωτογράφισε τον τρομακτικό ηλεκτροφόρο φράχτη που ύψωσε η κυβέρνηση της Ουγγαρίας για να αποθαρρύνει την έλευση προσφύγων.

Μετά το 2015, ο Έρμπαν παρατήρησε πως τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης δεν είχαν το ίδιο αρχικό ενδιαφέρον για το ζήτημα των προσφύγων. Σε συνεργασία με έναν άλλο ανταποκριτή, αποφάσισε να συνεχίσει την φωτογραφική καταγραφή όσων συνέβαιναν, κάνοντας αμέτρητα ταξίδια στην Ευρώπη, στο διάστημα από την άνοιξη του 2015 ως τον Δεκέμβριο του 2020 με σκοπό να αποτυπώσει στον φακό του τη ζωή των μεταναστών και των προσφύγων που ονειρεύονταν μια καλύτερη ζωή στην Ευρώπη. Σήμερα, οι φωτογραφίες αυτές περιέχονται στο βιβλίο του με τίτλο «Dream of Europe» το οποίο κυκλοφορεί από τον γνωστό εκδοτικό οίκο Dewi Lewis.

Στο βιβλίο, ο Έρμπαν αποτυπώνει ανθρώπους στη Μεσόγειο Θάλασσα, έξω από το Λιβυκό Πέλαγος καθώς επίσης σε πολλές άλλες περιοχές στην Ευρώπη, σε προσφυγικούς καταυλισμούς, κάτω από γέφυρες, σε χαλάσματα εργοστασίων, αλλά και κατά τη διάρκεια της προσπάθειάς τους να διασχίσουν τα σύνορα, κάτω από φρικτές συνθήκες. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι, άντρες και γυναίκες, οικογένειες ολόκληρες, αγωνίζονται σε καθημερινή βάση, ζώντας μια ζωή μέσα σε τέτοιο κίνδυνο που την κάνει να μοιάζει με ελεύθερη πτώση. «Τους έχω ονομάσει ‘παράλληλο σύμπαν’ για το οποίο οι περισσότεροι Ευρωπαίοι έχουν άγνοια», λέει ο Έρμπαν.

Ο φωτογράφος αναφέρει ότι μέσα από το έργο του γνώρισε προσωπικά πολλούς πρόσφυγες και αφιέρωσε πολύ χρόνο για να καταλάβει την ιστορία που κουβαλούσαν. «Τα χρόνια περνούσαν και συνέβαινε να πέφτω πάνω στους ίδιους ανθρώπους που είχαν ξεκολλήσει από έναν τόπο και βρίσκονταν κολλημένοι σε έναν άλλο».

 

Από όσα μέρη επισκέφτηκε ο Έρμπαν, τον περισσότερο χρόνο του τον πέρασε στη Μόρια: τον μεγαλύτερο προσφυγικό καταυλισμό στην Ευρώπη, μέχρι που κάηκε τον Σεπτέμβριο του 2020. «Ήμουν εκεί όταν οι άνθρωποι έκαναν ουρά για να μπουν στον καταυλισμό. Κοιμόντουσαν για μέρες έξω από το κέντρο υποδοχής, στην βροχή. Ο καιρός ήταν πραγματικά άσχημος», θυμάται. Ως επισκέπτης του καταυλισμού, από την πρώτη στιγμή που άνοιξε ώσπου κάηκε, τον περιγράφει ως «εντελώς απάνθρωπο».

Και συνεχίζει: «Μπορείς να αντέξεις κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες (στη Μόρια) για μια εβδομάδα, ίσως και για μήνες… αλλά όταν παρουσιαστείς εκεί, χρειάζεται να περάσεις από συνέντευξη για να εξετάσουν την περίπτωση για την οποία αιτείσαι ασυλία. Γνώρισα πολλούς ανθρώπους των οποίων η συνέντευξη είχε προγραμματιστεί να γίνει μετά από ένα χρόνο. Για όλο αυτό το διάστημα θα έπρεπε να περιμένουν και να παραμένουν κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες μαζί με τα παιδιά τους – ένα ποσοστό μεγαλύτερο από 40% στον προσφυγικό καταυλισμό ήταν παιδιά – για έναν ολόκληρο χρόνο, μέχρι να γίνει η πρώτη συνέντευξη. Νομίζω ότι κάθε ανθρώπινο ων θα «έσπαζε» σε μια τέτοια κατάσταση».

Ο Ehrbahn τονίζει ότι η έκδοση του βιβλίου δεν σημαίνει το τέλος της αποτύπωσης του αντίκτυπου της κρίσης. «Απλά ένιωσα ότι ήταν σημαντικό να βγάλω κάτι τώρα. Γιατί, πρώτα απ ‘όλα, το βλέπω ως ιστορικό έγγραφο για το μέλλον, αλλά μου αρέσει επίσης και η ιδέα να είναι σαν ένας καθρέπτης που τον κρατάς ψηλά για τους Ευρωπαίους και ο οποίος τους λέει: «Εντάξει, αυτό συμβαίνει τώρα. Ας το συζητήσουμε.»».

Σερβία, Σεπτέμβριος 2015
Μόρια, 10 Σεπτεμβρίου 2020. Οι τελευταίοι διαμένοντες στον καταυλισμό της Μόρια, στην προσπάθειά τους να σώσουν από τη φωτιά ό,τι τους έχει απομείνει

Η Ζαϊνάμπ Αμπούντ (Zaynab Aboud) είναι πέντε χρονών. Έφυγε με τον παππού και τη γιαγιά της από το Ιντλίμπ της Συρίας το οποίο καταστράφηκε στον πόλεμο. Η μητέρα της σκοτώθηκε στους βομβαρδισμούς όταν η Ζαϊνάμπ ήταν τριών μηνών. Ο πατέρας της μετανάστευσε στην Τουρκία όπου σύντομα θα πάει και η ίδια με τους παππούδες της. Ζούσαν στον προσφυγικό καταυλισμό της Μόριας για πέντε μήνες. Μάρτιος 2020

Ο σύνδεσμος του εκδοτικού οίκου που μπορείτε να παραγγείλετε το βιβλίο – φωτογραφικό άλμπουμ είναι ο παρακάτω: https://www.dewilewis.com/products/a-dream-of-europe

ΠΗΓΗ: Huck Magazine

 

Copyright Life & Culture © 2018 - 2021 All rights reserved. | Newsphere by AF themes.