Κυ. Ιούλ 21st, 2019

Life & Culture

Ενημέρωση για τη Ζωή και τον Πολιτισμό

Συνέντευξη με τον δημιουργό της «Χιονονιφάδας που αγάπησε το Καλοκαίρι», Χρήστο Δασκαλάκη

Μια συνομιλία για τις φιλίες, τα ταξίδια, το μυστικό της επιτυχίας και τον ορισμό της αληθινής ευτυχίας.

 

Πως είναι ο Χρήστος Δασκαλάκης ως άνθρωπος;

Όχι το καλύτερο που θα μπορούσε. Πνίγεται και αυτός μέσα στη τρέλα της καθημερινότητας και συχνά δε μου αρέσει….

Και ως συγγραφέας;

Τον προτιμώ. Γελάει περισσότερο, βγάζει τις ευαίσθητες πτυχές του, είναι πιο αισιόδοξος, χαλαρός και ονειροπόλος.

Τι θα διαλέγατε;

Θα διάλεγα τον Χρήστο Συγγραφέα. Τα βρίσκουμε καλύτερα!

Είναι ο χώρος της λογοτεχνίας όπως τον φανταστήκατε;

Η αλήθεια είναι πως δεν τον είχα φανταστεί. Δέχομαι τα πράγματα ως έχουν. Τις περισσότερες φορές απλά στέκομαι διακριτικά και χαζεύω…

Χρειάστηκε να κάνετε θυσίες, υποχωρήσεις ή δημόσιες σχέσεις για να φτάσετε έως εδώ;

Ευτυχώς δε χρειάστηκε να κάνω τίποτα από τα παραπάνω. Όταν δεν έχεις προσδοκίες, τότε δε χρειάζεται να κάνεις και θυσίες. Ξεκίνησα δειλά και έτσι πορεύομαι. Είμαι οπαδός του να προχωράς «σιγά και σταθερά», αλλά πάντα με τις δικές σου δυνάμεις…

Υπάρχουν φιλίες μεταξύ συγγραφέων;

Ελάχιστες. Εξαρτάται για ποιο λόγο υπάρχουν αυτές οι φιλίες… Προσωπικά, μένω πιστός στις παλιές, «ταπεινές» μου φιλίες. Υπάρχουν άνθρωποι όμως που θαυμάζω και χαίρομαι όταν τους βλέπω.

Είχατε συμμάχους στη διαδρομή σας; Υπήρξαν άνθρωποι του χώρου που σας βοήθησαν;

Όχι, δεν υπήρξαν συμμαχίες στη διαδρομή μου με ανθρώπους του «χώρου», ούτε είχα βοήθεια από κανέναν. Νομίζω ότι συνέβη το αντίθετο. Στην αρχή με ενοχλούσε αρκετά. Τώρα νιώθω ότι έτσι έπρεπε να γίνει. Οι μοναδικοί άνθρωποι του «χώρου» που ήταν δίπλα μου ήταν οι εκάστοτε εκδότες μου. Και τους χρωστάω ευγνωμοσύνη που με εμπιστευτήκαν.

Τι σημαίνει αγάπη για εσάς;

Να αναγνωρίζεις, να εκτιμάς, να δίνεις. Να θαυμάζεις, να είσαι παρόν, να ακούς.

Ποια η μεγαλύτερη πολυτέλεια της ζωής σας;

Τα ταξίδια και μόνο τα ταξίδια! Και όποτε τα καταφέρνω, επιδιώκω να ταξιδεύω μόνος. Βρίσκω τον εαυτό μου, γράφω, παρατηρώ, μαθαίνω…

Το τελευταίο μεγάλο ταξίδι που θυμάστε πιο έντονα;

Στην Ινδία! Μάθημα ζωής, σχολείο σεβασμού, σεμνότητας, λιτότητας, ουσίας! Κάθε γωνία, όμορφη ή άσχημη, είχε κάτι να σου διδάξει. Σίγουρα θα ήθελα να επιστρέψω.

Πως βιοπορίζεστε;

Εργάζομαι εδώ και 20 χρόνια δίπλα στον ίδιο άνθρωπο. Πράγμα που μάλλον δείχνει ότι αγαπώ πολύ τη δουλειά μου. Έχω την τιμή να ανήκω στην ομάδα της Έλενας Βότση, της γυναίκας που έχει σχεδιάσει, μεταξύ άλλων, τα Ολυμπιακά μετάλλια των Ολυμπιακών αγώνων.

Σε τι σας έχει βοηθήσει η δουλειά σας στη συγγραφική σας πορεία;

Νομίζω στο γεγονός ότι κάλυψε κάθε είδους ματαιοδοξία μου όταν ήμουν αρκετά μικρός. Στη δουλειά μου είχα την ευκαιρία να γνωρίσω από δημοσιογράφους του CNN μέχρι ηθοποιούς του Χόλυγουντ και από βασιλικές οικογένειες μέχρι διεθνή, ιερά τέρατα της μόδας. Όλοι τους απλοί, σεμνοί, δοτικοί και ευγενικοί άνθρωποι. Αυτό, ήταν ένα τεράστιο σχολείο για εμένα. Με έβαλε στη σωστή μου θέση από νωρίς…


Τέταρτο προσωπικό βιβλίο, ήδη στη 4η έκδοση του, «Η Χιονονιφάδα που αγάπησε το Καλοκαίρι», φαίνεται να αγαπήθηκε τελικά πολύ.

Γι’ αυτό και δε θα σταματήσω ποτέ να ευχαριστώ τους ανθρώπους που με βοήθησαν να φτάσω ως εδώ. Και αυτοί δεν είναι παρά οι αναγνώστες και μόνο. Με στήριξαν, με διάβασαν, με ένιωσαν. Μιλάμε την ίδια γλώσσα και νιώθω ευλογημένος για αυτό. «Η Χιονονιφάδα που αγάπησε το Καλοκαίρι» έφερε στο δρόμο μου υπέροχους ανθρώπους.

 

Την ίδια αγάπη όμως δέχτηκε και η θεατρική της εκδοχή.

Όντως η αποδοχή ήταν πολύ θερμή και ανέλπιστα εγκάρδια. Θα ήταν ψέματα να πω ότι δε χαίρομαι. Κυρίως όμως νιώθω ευλογημένος. Είναι όμορφο να βλέπεις νέους καλλιτέχνες, όπως η υπέροχη ομάδα της παράστασης, να δημιουργεί με τόσο κέφι και σεβασμό μια παράσταση για τα παιδιά! Είναι ακόμα πιο όμορφο όμως να βλέπεις το κοινό να αγκαλιάζει με τόσο αγάπη όλη αυτή την προσπάθεια. Πέρασα πολύ χρόνο με τα κορίτσια της παράστασης και δε θα άλλαζα ούτε λεπτό από αυτή την επαφή μαζί τους.

 

Υπάρχει μυστικό για την επιτυχία;

Αν υπάρχει, σίγουρα δεν το ξέρω. Αν και δεν είμαι σίγουρος ότι μου αρέσει η λέξη «επιτυχία». Υπομονή χρειάζονται όλα. Υπομονή και πίστη στα όνειρά σου.

 

 

Μεταξύ βιβλίου και παράστασης, ποια εκδοχή θα επιλέγατε;

Δύσκολο να διαλέξω. Το βιβλίο με έφτασε ως εδώ και με έβαλε σε πολλά παιδικά δωμάτια. Ήταν η αφετηρία όλων. Η παράσταση είναι πιο άμεση και λιγότερο αγχωτική για εμένα, μιας και δεν είμαι εγώ ο «πρωταγωνιστής». Θα κρατήσω λοιπόν τα καλύτερα και από τα δύο…

Σας ενοχλούν οι αρνητικές κριτικές;

Αν προέρχονται από ανθρώπους που έχουν πραγματική γνώση, όχι, γιατί στοχεύουν στο να γίνω καλύτερος. Δεν έχω διαβάσει κάτι αρνητικό για κάποιο από τα βιβλία μου. Όχι ακόμα τουλάχιστον. Ξέρετε, είναι πολύ εύκολο να κάνεις αρνητική κριτική, είναι πολύ πιο δύσκολο όμως να επιβραβεύσεις μια φιλότιμη προσπάθεια. Προσπερνώ το πρώτο, όταν κρύβει δόλο και φανατισμό, χειροκροτώ και θαυμάζω το δεύτερο γιατί δείχνει μεγαλοψυχία και αγάπη.


Που οφείλετε το μεγαλύτερο σας ευχαριστώ;

Ως άνθρωπος, στο Θεό (όποιος και αν είναι αυτός) και στους ανθρώπους που ήταν δίπλα μου όταν τους είχα ανάγκη. Ως συγγραφέας, το μεγάλο ευχαριστώ το οφείλω στους ανθρώπους που έδωσαν στέγη στα βιβλία μου. Στους ανθρώπους που λέμε τις καλημέρες μας στη σελίδα μου στο facebook και το instagram, στους ανθρώπους που μπορεί να μη με ξέρουν προσωπικά, αλλά στηρίζουν κάθε βήμα μου, νοιάζονται, εκφράζονται, χειροκροτούν κάθε προσπάθεια.

Κλείνοντας, ποιο είναι το δικό σας μυστικό ευτυχίας;

Νομίζω τίποτα δεν είναι «μυστικό» στις ημέρες μας. Όσο πιο πολύ αγαπάς τον εαυτό σου, τόσο πιο πολύ θα σε αγαπήσει και εκείνος. Όσο σέβεσαι, θα σε σέβονται, όσο δουλεύεις, θα λαμβάνεις, όσο χαμογελάς θα σου χαμογελούν. Οι στιγμές που νιώθω πραγματικά όμορφα όταν ξαπλώνω το βράδυ στο κρεβάτι μου, είναι οι στιγμές που νιώθω ότι δεν αδίκησα κανέναν ή οι στιγμές που νιώθω ότι έδωσα χαρά σε κάποιον άνθρωπο, κυρίως σε ένα παιδί. Αν αυτό είναι μια μικρή στιγμή ευτυχίας, ε τότε αυτό είναι το μυστικό μου.

 

 

«Η Χιονονιφάδα που αγάπησε το Καλοκαίρι» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Άγκυρα ενώ η θεατρική της εκδοχή φιλοξενείται στο θέατρο Αλκμήνη, κάθε Κυριακή στις 12:00, για ελάχιστες ακόμα παραστάσεις.

Αφήστε μια απάντηση

Copyright Life & Culture © 2018 - 2019 All rights reserved. | Newsphere by AF themes.