Life & Culture

Περιοδικό για τη Ζωή και τον Πολιτισμό

Μετά από την επιτυχημένη της πορεία την περσινή χρονιά, η παράσταση ”Άμλετ” μετακόμισε στο υπέροχο θέατρο ”Altera Pars” στον Κεραμεικό και αφήνει για ακόμα μια χρονιά μόνο θετικές εντυπώσεις σε κοινό και κριτικούς. Μέχρι τις 15 Δεκεμβρίου, θα μας μεταφέρει στο σαιξπηρικό σύμπαν και θα μας ταξιδεύει στο Βασίλειο της Δανίας.

Ο Τάσος Ιορδανίδης και οι καταξιωμένοι συνοδοιπόροι του ζωντανεύουν στη σκηνή του Κεραμεικού το σημαντικό σαιξπηρικό δράμα, ένα από τα κορυφαία έργα της παγκόσμιας δραματουργίας και καταφέρνουν να διατηρήσουν και να μεταδώσουν στους θεατές τη ζωντάνια, τη φρεσκάδα και κυρίως τη διαχρονικότητα του.

Το ”Altera Pars”, το θέατρο αυτό με τη μαγική  ατμόσφαιρα, ταιριάζει απόλυτα στον ανανεωμένο ” Άμλετ” και η επιβλητική σκηνή του λες και ”αιχμαλωτίζει” τον θεατή μέσα στην δράση. Η παράσταση είναι έτσι οργανωμένη που οι δραματουργικές επιλογές στο σύνολο των θεατρικών σημείων επιτρέπουν να φτάσει στο κοινό ακέραιη η δυναμική και η ενάργεια της σκηνοθετικής προσέγγισης και να την κάνουν καλλιτεχνικό γεγονός και κυρίως πρόταση για την  ελληνική θεατρική πραγματικότητα.

Ξεκινώντας από τη βάση της θεατρικής ανάλυσης, δε θα μπορούσα να μην αναφερθώ στο μεγάλο πλεονέκτημα της παράστασης που δεν είναι άλλο από την μετάφραση ”δωρικού τύπου” του Δημοσθένη Παπαδόπουλου. Λιτός, σαφής, διαυγής και διττός, όπου χρειαζόταν, ο θεατρικός λόγος, χάρισε στους ηθοποιούς τη δυνατότητα να εκφραστούν λεκτικά, αλλά και εξωλεκτικά με την απαιτούμενη ακρίβεια, καθώς δεν πρέπει να ξεχνάμε ούτε λεπτό πως το θεατρικό κείμενο δεν είναι μόνο οι θεατρικοί διάλογοι, αλλά και η φωνή του δραματουργού μέσω των σκηνικών οδηγιών.

Η σκηνοθετική τώρα ματιά του Λεβάν Τσουλάτζε με τη βαρύτητα της καλλιτεχνικής του υπογραφής (είναι καλλιτεχνικός διευθυντής του Kote Marjanishvili Theatre της Γεωργίας) και στη διασκευή και στους φωτισμούς, αλλά και στη μουσική επιμέλεια, κερδίζει το στοίχημα που αποτελεί ένδειξη επιτυχίας κάθε παράστασης που βασίζεται στο έργο του σπουδαίου δραματουργού: το να μπορεί η παράσταση να ”περνάει” στον θεατή, να μπορεί να μεταφέρει αναλλοίωτο και να κάνει απολύτως σύγχρονο το πανανθρώπινο μήνυμα του κορυφαίου στοχαστή.

Η διανομή τώρα δε θα μπορούσε να είναι πιο επιτυχημένη αφού οι ηθοποιοί που ερμηνεύουν τους δέκα ρόλους του σπουδαίου σαιξπηρικού δράματος δεν ερμηνεύουν απλά τον ρόλο τους, αλλά γίνονται, είναι, μπροστά στα μάτια του θεατή, ο ρόλος τους. Οι ταλαντούχοι ηθοποιοί της παράστασης,  οι Τάσος Ιορδανίδης, Άρης Λεμπεσόπουλος, Πέμη Ζούνη, Ιωάννα Παππά και Θοδωρής Κατσαφάδος, οι οποίοι και συνθέτουν τον βασικό κορμό των πρωταγωνιστών, παρασύρουν το κοινό και το προτρέπουν να αποκωδικοποιήσουν τον αινιγματικό Άμλετ, τον χαρακτήρα και τα κίνητρα του. Ο ρόλος- πηγή, ο ρόλος-φάρος του Άμλετ, αφού από αυτόν φωτίζονται όλοι οι υπόλοιποι ήρωες, ξεδιπλώνεται και κάνει τον θεατή κοινωνό της απόφασης του ήρωα να εκδικηθεί μετά από την παρότρυνση ενός φαντάσματος που είναι φορτωμένο με έντονους συμβολισμούς και αξίες. Τα σκηνικά του Σταύρου Λίτινα, τα κοστούμια της Ηλένιας Δουλαδήρη και οι θεατρολογικές οδηγίες της  Ιωάννας Μπλάτσου, συμπλήρωσαν την εικόνα μιας σωστά δομημένης και ισορροπημένης παράστασης, τόσο σκηνοθετικά όσο και ερμηνευτικά. Μιας παράστασης που αφήνει το στίγμα της στα θεατρικά μας δρώμενα.

 

Μαρία Ψαρούδη
Μεταδιδακτορική ερευνήτρια ΑΠΘ
Δρ. Φιλοσοφίας ΕΚΠΑ
Γλωσσολόγος – Θεατρολόγος

 

 

 

 

 

 

Leave comment

Your email address will not be published. Required fields are marked with *.