Πα. Μαΐ 29th, 2020

Life & Culture

Περιοδικό για τη Ζωή και τον Πολιτισμό

Διονύσης Χαριτόπουλος, Ο άνεμος κουβάρι

Τι βιβλίο μοναδικό ήταν αυτό! Βιβλίο που δείχνει τη μεταμορφωτική και ταυτόχρονα λυτρωτική δύναμη του έρωτα. Ένα βιβλίο που αν το διαβάσεις όταν είσαι ερωτευμένος, νιώθεις κάθε του λέξη μέχρι το βάθος της ύπαρξης σου, αν τώρα δεν είσαι ερωτευμένος, μια πίκρα φωλιάζει μέσα σου για την απουσία αυτού του τόσο έντονου συναισθήματος, αλλά και μια απορία για το πώς μια γυναίκα μπορεί στη δίνη του έρωτα να γίνει κυριολεκτικά αυτό που θα λέγαμε «άλλος άνθρωπος».

Το βιβλίο αναφέρεται στη σχέση του συγγραφέα Διονύση Χαριτόπουλου και της δημοσιογράφου και πασίγνωστης τηλεπερσόνας Μαλβίνας Κάραλη. Όσοι το διάβασαν ή το διαβάσουν θα δουν μέσα από τις σελίδες του να ξεδιπλώνεται μια μεγάλη ιστορία αγάπης, αλλά και μια ιστορία εμμονικής σχεδόν προσκόλλησης της ερωτευμένης γυναίκας προς τον ερωτικό της σύντροφο,προς τον άνθρωπο της.

Τα πρόσωπα τα ίδια έχουν αλλάξει όνομα, εκείνος είναι ο Άντρας,με όλα όσα αυτός μπορεί να συμβολίζει, να σηματοδοτεί μέσα στο μυαλό μιας γυναίκας που είχε και μέσα από τις σπουδές της στο Παρίσι ασχοληθεί με τη σημειολογία, και εκείνη είναι η Λορίν, η ερωτευμένη γυναίκα που αφήνεται στο μαγευτικό και ώρες – ώρες βασανιστικό συναίσθημα του απόλυτου έρωτα, που εναλάσσεται με στιγμές ζήλειας, απελπισίας και απόγνωσης.
Οι ερωτικές επιστολές της Μαλβίνας κατά τη διάρκεια της σχέσης της με τον Διονύση Χαριτόπουλο που αποτελούν μεγάλο μέρος του βιβλίου, δημοσιοποιούνται από τον συγγραφέα ατόφιες (ήταν επιθυμία της Μαλβίνας αυτό και όχι αυθαίρετη ενέργεια του δημιουργού)και είναι γραμμένες όπως μόνο η Μαλβίνα θα μπορούσε να το κάνει.

Η ιστορία έχει μυθιστορηματική πλοκή, σχεδόν κινηματογραφική. Είναι γραμμένη με ζωντάνια και νεύρο, στοιχεία που συναρπάζουν τον αναγνώστη και τον κάνουν να μην μπορεί να αφήσει το βιβλίο από τα χέρια πριν να φτάσει στην τελευταία σελίδα. Ζούμε όλες τις φάσεις αυτού του έρωτα, από την αρχή ως το τέλος του, ένα τέλος που αν και τυπικά είχε γραφτεί νωρίτερα, στην ουσία τέλειωσε με τον αδόκητο χαμό της Μαλβίνας, ένα οριστικό τέλος που γράφτηκε χωρίς να το θέλει κανείς από τους δύο.

Κι ενώ η Μαλβίνα με την καθημερινή της παρουσία στην τηλεόραση είχε ίσως υπερεκτεθεί, διαβάζοντας το βιβλίο αυτό κανείς συνειδητοποιεί κάτι εντελώς απροσδόκητο : την πραγματική Μαλβίνα δεν την γνωρίζαμε. Όλοι εμείς που θαυμάζαμε την ευστροφία και την αμεσότητά της, όσα βλέπαμε στο γυαλί, ήταν απλά το τηλεοπτικό της πρόσωπο και τίποτα περισσότερο. Η γνήσια Μαλβίνα ήταν η γυναίκα στην οποία μεταμορφώθηκε όταν ένιωσε το ευεργετικό χάδι του έρωτα να την πλησιάζει σαν δροσερό αεράκι και σαν θύελλα.

Όταν η Λορίν ερωτεύτηκε τον Άνδρα, έγινε το θαύμα. Η δυναμική, αυτόνομη και απολύτως ανεξάρτητη γυναίκα, παρέδωσε τα όπλα της και δεν διστάζει να το φωνάξει παντού: «Είμαι πάνω απ’ όλους και κάτω από αυτόν». Αφέθηκε σε αυτόν και αρχίζει να του γράφει όπως ακριβώς σκέφτεται, όπως ακριβώς ζει και αναπνέει. Οι σκέψεις, τα συναισθήματα της κυλούν αβίαστα πάνω στο χαρτί και την ελευθερώνουν δένοντάς την για πάντα μαζί του. Ελευθερία μακρυά του δεν υπάρχει πια, ελευθερία είναι εκείνος, εκείνος και εκείνη μαζί, ελευθερία είναι το μοίρασμα, τα κοινά όνειρα και σχέδια, ελευθερία είναι οι συναντήσεις, ο πόθος, η αγάπη, η φροντίδα της για εκείνον.Νιώθει ότι αυτός είναι για εκείνη ο σωστός, αυτός που την κάνει να είναι ο εαυτός της και να το απολαμβάνει, αυτός που στέκεται δίπλα της επί ίσοις όροις, αυτός που την νιώθει κοριτσάκι και γυναίκα.Είναι αυτός που την κάνει να γελά, αυτός που συνομοτεί μαζί της, αυτός που την θαυμάζει, την αγαπά γι’αυτό ακριβώς που είναι. Εκείνη για πρώτη φορά στη ζωή της αφοσιώνεται σε έναν άντρα και το κάνει χωρίς ίχνος ντροπής. Γεννιέται από τη αρχή και αποφασίζει να ζήσει αλλιώς, χωρίς φόβο, χωρίς επιτήδευση. Τσαλακώνει την εικόνα της δημόσια και δεν την νοιάζει, γιατί έχει μάθει να είναι πια ο εαυτός της, κάνει πράξη αυτό που βρίσκει ο αναγνώστης στην αρχή του βιβλίου :«Και ό,τι αξίζει στον άνθρωπο είναι να ζήσει έστω μια φορά στη ζωή του μια ιστορία της προκοπής». Η ιστορία αυτή έγινε για εκείνη απαρχή μια νέας ζωής, μιας ζωής που να αξίζει να την ζήσεις όπως θα έλεγε ο Λώρενς Ντάρελ.

Η Μαλβίνα πέταξε μακρυά, αλλά κατάφερε να γίνει ηρωίδα μυθιστορήματος, όπως ακριβώς το είχε ζητήσει από τον συγγραφέα. Η Λορίν μέσα από τις σελίδες του βιβλίου αυτού ξαναζωντάνεψε τον έρωτα τους και τον διαλάλησε σε όλους, όπως ακριβώς το έκανε και μέσα από τις ραδιοφωνικές βραδυνές εκπομπές της, μέσα από λόγια, μέσα από τραγούδια και αφιερώσεις. Η Λορίν γιατρεύτηκε, ισορρόπησε μέσα στις φοβίες, τις ανασφάλειες και τα δράματα. Η Λορίν δεν φοβάται πια και λέει στον Άνδρα τη φράση που αποδίδει με τρόπο μοναδικό την τροχιά αυτής της πορείας, τη φράση που μέσα της κλείνει την δύναμη του έρωτα, του κάθε αληθινού έρωτα: «… Το προσεξες πως δεν φοβάμαι πια; Είναι ωραίο αίσθημα ασφάλειας, το πιο ωραίο που υπάρχει… Δεν θα ξαναφοβηθώ. Το αποφάσισα.Θέλω να ξέρεις πως όλο αυτόν τον καιρό που δεν θα ιδωθούμε, θα είμαι απόλυτα καλά και ευτυχισμένη. Όλα είναι ολοκαίνουργια και μαγικά».

Αφήστε μια απάντηση

Copyright Life & Culture © 2018 - 2019 All rights reserved. | Newsphere by AF themes.